Η Αυτοδιοίκηση δεν μπορεί να έχει μόνο ευθύνες. Πρέπει να έχει και τα μέσα για να ανταποκριθεί στις ανάγκες των πολιτών.

Στην Καλαμάτα, στο Ετήσιο Τακτικό Συνέδριο της ΚΕΔΕ (5–7 Νοεμβρίου), συμμετείχα σε έναν ιδιαίτερα σημαντικό διάλογο για το παρόν και, κυρίως, το μέλλον της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Το φετινό συνέδριο πραγματοποιήθηκε σε μια κρίσιμη συγκυρία, καθώς οι Δήμοι καλούνται να διαχειριστούν ολοένα και περισσότερες αρμοδιότητες, αυξημένες οικονομικές υποχρεώσεις και σύνθετα κοινωνικά προβλήματα, χωρίς τους αναγκαίους πόρους και το ανθρώπινο δυναμικό.

Η ανάγκη για ουσιαστική αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης, οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, επαρκή στελέχωση και πραγματική αποκέντρωση βρέθηκε στο επίκεντρο των εργασιών και των αποφάσεων του Συνεδρίου.

Ιδιαίτερη σημασία έχουν οι διεκδικήσεις για τη στήριξη των ορεινών Δήμων, τη βιωσιμότητα των ΔΕΥΑ και τη διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, τη μείωση του ενεργειακού κόστους και την ενίσχυση των τοπικών υποδομών.

Στην παρέμβασή μου ανέδειξα συγκεκριμένα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Δήμος Γρεβενών: τις ιδιαιτερότητες της Δυτικής Μακεδονίας στη Δίκαιη Αναπτυξιακή Μετάβαση, το δυσβάσταχτο κόστος θέρμανσης, τις δυσκολίες των δημοτικών επιχειρήσεων ύδρευσης, αλλά και την ανάγκη προστασίας του φυσικού μας πλούτου και στήριξης της τοπικής κοινωνίας.

Το μήνυμά μου ήταν σαφές: Οι Δήμοι δεν είναι απλοί διαχειριστές προβλημάτων. Είναι ο θεσμός που βρίσκεται πιο κοντά στον πολίτη, δέχεται καθημερινά την αγωνία του και καλείται να δώσει λύσεις ακόμη και εκεί όπου οι δυνατότητές του είναι περιορισμένες.

Το συνέδριο της ΚΕΔΕ πρέπει να αποτελέσει αφετηρία συγκεκριμένων αποφάσεων και ουσιαστικών παρεμβάσεων. Η διεκδίκηση για ισχυρότερους Δήμους, με πραγματικές δυνατότητες και πόρους, δεν είναι συντεχνιακό αίτημα των αιρετών. Είναι προϋπόθεση για καλύτερες υπηρεσίες, κοινωνική συνοχή και ισότιμη ανάπτυξη σε κάθε γωνιά της χώρας.

Γιατί ισχυρή Αυτοδιοίκηση σημαίνει ισχυρές τοπικές κοινωνίες.