![](https://grevenamedia.gr/wp-content/uploads/2015/01/6-1.jpg)
![](https://grevenamedia.gr/wp-content/uploads/2015/01/5-1.jpg)
![](https://grevenamedia.gr/wp-content/uploads/2015/01/2-1.jpg)
![](https://grevenamedia.gr/wp-content/uploads/2015/01/1-1.jpg)
Το τούνελ * Γράφει ο Τάσος Σεβαστιάδης
![](https://grevenamedia.gr/wp-content/uploads/2018/07/af6a76b9--ΤΑΣΟΣ-1-e1530946011949.jpg)
Τα Γρεβενά αυτή την πόλη που είναι η πόλη των παιδικών μου ονείρων, των αναμνήσεων, των παιδικών μου φίλων και σχέσεων τα λατρεύω. Έφυγα έξι φορές και γύρισα εφτά.
Βέβαια δεν είμαι ο μόνος. Ο Γρεβενιώτης είναι δεμένος με τον τόπο του. Ξέρω Γρεβενιώτες που κάνουν περισσότερα για να έρχονται ενώ ζουν Θεσσαλονίκη – Αθήνα κλπ.
Εγώ όμως μιλάω τώρα για μένα. Μου δόθηκε η ευκαιρία και έζησα σε πολλές χώρες και πόλεις του κόσμου και της χώρας μου και σίγουρα με περισσότερες ευκαιρίες. Όμως ο νόστος για την πόλη μας είναι μεγάλος.
Τα γράφω αυτά γιατί τελευταία ακούω όλο και πιο τακτικά πολλούς που λένε: «θα την κάνω από τα Γρεβενά, θα φύγω Γερμανία, Αγγλία, Αυστραλία και πάει λέγοντας» και αυτές οι εκφράσεις με στεναχωρούν αφάνταστα. Όμως δεν μπορεί κανείς να παραγνωρίσει το γεγονός ότι αυτός ο άνθρωπος, αυτή η οικογένεια έχει άδικο που σκέφτεται έτσι. Η πραγματικότητα είναι σκληρή. Όμως πάλι; Έτσι ξεριζώνεις την ψυχή σου; Αυτό πάλι άλλη δυσκολία. Έτσι ζούμε σε μία κατάσταση σύγχυσης.
Από τότε που η χώρα, ίσως άοπλη, βρέθηκε στον κυκεώνα της κρίσης, ήρθαν τα κάτω-πάνω και αντίστροφα. Ο κόσμος δεν έχει άδικο. Αυτοί που βρέθηκαν σαν φτερά στον άνεμο ήταν αυτοί που δούλευαν μεροκαματιάρηδες, δηλαδή μεροδούλι – μεροφάι. Αυτό το στρώμα του πληθυσμού βρίσκεται σε τραγική κατάσταση. Μόνο η ψυχούλα τους το ξέρει. Σε δεινή θέση βρίσκονται και οι μικρομαγαζάτορες, οι μικροεπαγγελματίες και βέβαια και οι μικροαγρότες. Πρέπει να πούμε ότι οι μικροκαβγάδες που έντεχνα καλλιεργούνται και «τρώγοντας το παραμύθι» ότι εσείς είστε καλύτερα από εμάς ή όχι εσείς είστε καλύτερα ανταπαντούσαν οι άλλοι, αυτά λοιπόν τα καραγκιοζιλίκια «τα σάρωσε» η κρίση και όλοι βλέπουν πως και αυτοί και οι άλλοι στο ίδιο «παραμύθι τρώγαν» και τώρα την ίδια δυστυχία ζουν.
Από την κρίση δεν γλίτωσαν και τα μεγαλύτερα νοικοκυριά. Βλέπουν τις επιχειρήσεις τους να «βογκάνε» και «βογκάνε» και αυτοί αντάμα. Τέλος όσοι πάθαν τη μικρότερη ζημιά γιατί είχαν μεγαλύτερα «σεντούκια» και αυτοί ζουν το δικό τους πρόβλημα. Τρέμει το φυλλοκάρδι τους. Έτσι ο καθένας με τα δικά του προβλήματα και όλοι μαζί ζούμε το δράμα μας. Ένα δράμα που παρόλα όσα λέγονται από τα μπαλκόνια διαψεύδονται, γιατί η πραγματικότητα της καθημερινότητας είναι σκληρή. Και ο νοών νοείτω…
Εκείνο που με πληγώνει στα όμορφα Γρεβενά μας που ζούμε (το ίδιο ζουν οι άνθρωποι παντού) είναι το μελαγχολικό πρόσωπο των νέων ανθρώπων και το ντύσιμο των μεγαλύτερων (δηλαδή αυτά που φαίνονται) που δείχνει (αν και είναι καθαρά τα ρούχα) την αγορά τους σε παλιότερα χρόνια.
Όλα τα άλλα π.χ. λιγότερες δουλειές, δυσανάλογες πληρωμές και πάει λέγοντας, τα συνηθίσαμε και πολύ φοβάμαι ότι θα ναι το «Βατερλό» μας.
Γι’ αυτό το δράμα έχουμε ευθύνη και εμείς, γιατί δεν ρωτούσαμε δεν μαθαίναμε; Βολευόμασταν με το εφήμερο. Όμως αν δεν κλάψει το μωρό δεν το βυζαίνει η μάνα… Έτσι μας προέκυψαν αυτά!!!
Δεν είναι ότι δεν παράγεται πλούτος. Πλούτος όλοι μας ξέρουμε ότι παράγεται και μάλιστα πολύς. Όπως και όλοι μας ξέρουμε ότι τον μοιράζονται όλο και λιγότεροι.
Όμως το μωρό όταν κοιμάται στην αγκαλιά της μαμάς, η μαμά λέει «τι καλό μωρό που έχω δεν θέλει βύζαγμα». Δυστυχώς αυτά τα λέω γιατί μερικές φορές διαπιστώνω μια μεγάλη αλήθεια. Περιμένουμε άλλος να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Γι’ αυτό το τούνελ θα ναι πολύ μακρύ.
- Προηγούμενο Επίσκεψη κλιμακίου της Δημοκρατικής Κίνησης Μηχανικών στον Αντιπεριφερειάρχη Γρεβενών
- Επόμενο O Γιάννης Χασιώτης στο Ράδιο Γρεβενά 101,5 την Τετάρτη 23/10