Σε κάποιες περιπτώσεις, αφού δεν υπήρχε αναγνώριση κλήσεων και έπρεπε να σηκώσεις το ακουστικό για να καταλάβεις ποιος σε καλεί, το «πάρε το μηδέν» ήταν η απόλυτη δικαιολογία για να το κλήσεις και να έχεις την δικαιολογία ότι δεν άκουγες καλά.

Πόσοι όμως γνωρίζουν γιατί πέρναμε το μηδέν; Τεχνικός των εποικοινωνιών μας λύνει την απορία και λέει ότι όποιο πλήκτρο κι αν πατούσαμε θα είχε το ίδιο αποτέλεσμα, η γραμμή, έστω και για λίγο θα καθάριζε από τα παράσιτα αλλά για κάποιον, άγνωστο λόγο, όλοι μας επιλέγαμε το «0» και όχι κάποιον άλλο αριθμό. Το πάτημα του πλήκτρου έδινε λίγο ρεύμα, δηλαδή μεγαλύτερη ισχύ στη γραμμή με αποτέλεσμα να μειώνονται ή να εξαφανίζονται τα παράσιτα.

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι!