Αντί Επιλόγου:

Θα μπορούσε να ιχνηλατήσει κάποιος τις μεγάλες αναταραχές της ιστορίας και κυρίως τα γεγονότα τα οποία μεταμόρφωσαν εντελώς το τοπίο στα άλλοτε μεσοπολεμικά Γρεβενά, μέσα από τα φωτογραφικά καθρεφτίσματα της παρούσας έκδοσης;

Και πως θα μπορούσαν να χωρέσουν όλα άλλωστε σε μια συλλογή φωτογραφιών: οι δυσκολίες και οι αντιξοότητες, οι ευκαιρίες και οι προδοσίες, το συναίσθημα και η ωμότητα, η σκόνη του επαρχιακού δρόμου και η δροσιά μιας ανοιξιάτικης μέρας, τα μεταβλητά και τα αμετάβλητα, οι ζωές που πιάστηκαν στο δίχτυ μιας φωτογραφίας, σε μια ταλάντευση ανάμεσα στο άρτιο και το άτεχνο;

Μια πόλη είναι ευνόητα κάτι σημαντικά περισσότερο από την αύρα των κατοίκων της σε ενεστώτα χρόνο. Κατοικείται από μια αόρατη συλλογική συνείδηση που εμπλουτίζεται ασταμάτητα. Μια συνείδηση τα κύτταρα της οποίας φέρουν όλα τα περασμένα βιώματα, όπως τη βουή της αγοράς, την ελπίδα του ηλεκτρισμού, τον θρήνο της συμφοράς, το δάκρυ της απώλειας, τη λαχτάρα μιας καλύτερης ζωής, το ξάφνιασμα του έρωτα.

Πέρα από τα όσα πρέποντα και απρεπή έχουμε κάνει ή επιτρέψει να γίνουν στην πόλη, αυτή ποζάρει ακόμη απέναντι μας ως μια αινιγματική κυρία που φέρει στωικά τον χρόνο. Αναδύεται μέσα από κάθε βλέμμα σαν να μην έχει αντικρίσει ποτέ ξανά φακό, επιμελημένα ανυποψίαστη και κάθε φορά καινούργια.

Πληροφορίες από το προσωπικό προφίλ του Βαγγέλη Νικόπουλου