Πέμπτη , 26 Μαρτίου 2020

                                                                                                             Μηλιά Γρεβενών

Αφορμή  της συγκεκριμένης  επιστολής διαμαρτυρίας  αποτελεί ένα θλιβερό περιστατικό που βίωσα και θα ήθελα να γνωστοποιήσω δημοσίως.

Την 26^η Μαρτίου 2020, ημέρα Πέμπτη και κατά τις μεσημβρινές ώρες, εισέβαλλαν στον αύλειο χώρο της οικίας μου μεγαλόσωμοι σκύλοι ποιμνίου, όχι αδέσποτοι, οι οποίοι κυκλοφορούσαν ελεύθεροι και ανεξέλεγκτοι ως αγέλη στους δρόμους  του χωριού. Οι συγκεκριμένοι σκύλοι επιτέθηκαν στο μικρό κατοικίδιο σκύλο μου, ράτσας κοκονίου, ο οποίος βρισκόταν περιορισμένος και απολύτως δεσποζόμενος στον αύλειο χώρο μας. Το αποτέλεσμα ήταν ο σκύλος  μου να πεθάνει ακαριαία από αιχμηρό αντικείμενο που προφανώς είχε στο λουρί του κάποιο ή κάποια από τα σκυλιά ποιμνίου, αλλά και από ακατάσχετη αιμορραγία λόγω των τραυμάτων του.

Κι εδώ διερωτώμαι και εκφράζω ρητά τους προβληματισμούς μου ως πολίτης κι ως άνθρωπος με έντονα ζωοφιλικά αισθήματα.

Δεν πρέπει  τα σκυλιά ποιμνίου  να βρίσκονται στις κτηνοτροφικές μονάδες τους, ως δεσποζόμενα και οικόσιτα ζώα;

 Δεν πρέπει να βρίσκονται μαζί  με το υπόλοιπο ποίμνιο στο χώρο βοσκής ή συγκέντρωσης, αντί να κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα και απροστάτευτα στους δρόμους του χωριού, ως αγέλη, αποτελώντας κίνδυνο τόσο για τους κατοίκους όσο και για τα υπόλοιπα οικόσιτα ζώα;

Δεν πρέπει  να αναρωτηθούμε τι θα γινόταν αν στη θέση του σκύλου μου ήταν κάποιο μικρό παιδί ή κάποιος ηλικιωμένος ;

Δεν πρέπει επιτέλους στον 21^ο αιώνα να συνειδητοποιήσουμε ότι ένα κατοικίδιο ζώο αποτελεί επιλογή, συντροφιά, βοήθεια στη συγκεκριμένη περίπτωση  αλλά και τεράστια ευθύνη για τον κάτοχο του;

Με μεγάλη μου θλίψη, διαπιστώνω γι΄ακόμη μια φορά το φανερό έλλειμμα παιδείας των ανθρώπων απέναντι στα ζώα.  Κάθε οικόσιτο ζώο οφείλει να είναι προστατευμένο, φροντισμένο, ασφαλές και κυρίως δεσποζόμενο, όπως ακριβώς ορίζεται από τον νόμο,  αλλά και από τη στοιχειώδη ζωοφιλική συνείδηση. Η συμπεριφορά μας απέναντι στα ζώα είναι ενδεικτική του πολιτισμού μας κι αποτελεί ΄΄καθρέπτη΄΄ μας στην κοινωνία.

Συντάσσω αυτήν την επιστολή με συναισθήματα θλίψης, απογοήτευσης , προβληματισμού και  ανησυχίας  για  το  μέλλον, με την ελπίδα ότι θα αναθεωρήσουμε και θα επαναπροσδιορίσουμε την κουλτούρα μας και τη συμπεριφορά μας  απέναντι στα οικόσιτα ζώα αλλά και στους συμπολίτες μας.

                                                                     Με εκτίμηση

                                                              Γεώργιος Τζήκας

                                      Μόνιμος  κάτοικος Μηλιάς Γρεβενών