Στις Κυδωνιές πριν από μερικά χρόνια, δε θυμάμαι πότε ακριβώς, στρώθηκε ένα μέρος του κεντρικού δρόμου, μπροστά στην πλατεία, με πέτρινα τουβλάκια στα πλαίσια εφαρμογής ενός προγράμματος ανάπλασης μέσω ΕΣΠΑ.

Η επιφάνεια τους ακατέργαστη και ακανόνιστη έγινε ιδιαίτερα επικίνδυνη για μας που τον περπατάμε.

Πολλοί, γυναίκες και άνδρες έγιναν θύματα αυτής της επικίνδυνης κατάστασης. Δε φτάσαμε ευτυχώς ακόμα στο μοιραίο αλλά από γόνατα γδαρμένα και στραμπουλήγματα χεριών και ποδιών ουκ ολίγα.

Όλοι είμαστε αγανακτισμένοι και θυμωμένοι πολύ από τη συμφορά που μας έστειλε το πρόγραμμα αυτό.

Κάποιοι παλιοί ακόμα νοσταλγούν εκείνα τα πανέμορφα καλντερίμια που έδιναν και σιγουριά αλλά και ομορφιά.

Και τώρα τι λες; Πως θα απαλλαχτούμε απ’ αυτόν τον εφιάλτη;

Δε θέλω να πω τίποτα γι’ αυτόν που το παρέλαβε!!