Ήταν ο Αθανάσιος Μίχος του Κων/νου, ο παλαιότερος των εν ζωή αυτοκινητιστών των Γρεβενών και πεθερός μου.
Όσο αθόρυβα, απλά και τυχαία ήρθε στη ζωή και τα κατάφερε για εννιά δεκαετίες να επιζήσει και να προκόψει μέσα από πολέμους, ορφάνια, φτώχεια, στερήσεις και μπόρες, άλλο τόσο απλά, αθόρυβα και όρθιος άφησε τον μάταιο τούτο κόσμο.
Μία ζωή στους άγονους και δύσκολους δρόμους της βιοπάλης και της προσφοράς στον αδύναμο, βαδίζει τώρα την οδό της γαλήνης και της αναπαύσεως ένθα απέδρα πάσα λύπη, πόνος ή στεναγμός…
Όλοι εμείς που τον ζήσαμε από κοντά, σύζυγος, παιδιά, γαμπροί, νύφη, εγγόνια, συγγενείς και φίλοι έχουμε μόνο καλές αναμνήσεις, άλλωστε δεν χαλούσε το χατήρι κανενός!
Οι ευχές και η αγάπη μας τον συνοδεύουν στο τελευταίο του ταξίδι, στον ατελεύτητο βίο όπου ο ίδιος για μοναδική φορά δεν είναι στη θέση του οδηγού….