Την άνοιξη του 1948 η Τσιρίκα Αναστασία από το Κηπουρειό, σύζυγος του Νικόλα Τσιρίκα μαχητή του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, η Φουρλατάρα Πολυξένη και η Κολέτσου Αγλαΐα επίσης από το Κηπουρειό, η Χατζή Παναγιώτα, η Γκόγκα Ολυμπία  και η Τζάγια Αικατερίνη  μέλος του ΕΑΜ από το Τρίκωμο και η Φασέκη Ευριδίκη από τα Γρεβενά αφού έμειναν αρκετό καιρό στα κρατητήρια της χωροφυλακής Γρεβενών και αφού δεν υπέκυψαν στους εκβιασμούς να υπογράψουν δήλωση μετάνοιας, αλλά και να δώσουν λίρες να εξαγοράσουν την ελευθερία τους, πήραν το δρόμο της εξορίας.

Τις μετέφεραν στον Πειραιά  απλές χωριατοπούλες που δεν είχαν ταξιδέψει πέρα από το χωριό τους , δεν είχαν ξαναδεί θάλασσα στη ζωή τους. Πάνω στο καράβι ξυπόλητες, νηστικές, να ζαλίζονται από ταξίδι, μετά από μέρες έφτασαν στη Χίο  κουβαλώντας τα λιγοστά πράγματά τους. Ανάμεσα  στα πράγματά τους υπήρχε ένα υφαντό σκέπασμα από γίδινη τρίχα «σάισμα» στην τοπική διάλεκτο, το οποίο τους φάνηκε πολύ χρήσιμο στη συνέχεια. Τα βράδια στη Χίο που οι δεσμοφύλακες έριχναν νερά στο πάτωμα, εκ περιτροπής οι εξόριστες κοιμόταν μαζί με την Αναστασία Τσιρίκα πάνω στο σάισμα  για  να προφυλάσσονται από την υγρασία.

Η ιστορία αυτών των γυναικών παρουσιάζει η ΤΟ Γρεβενών του ΚΚΕ στην Πλατεία του Κηπουρειού, την Τετάρτη 12 Αυγούστου στις 7:30μμ