<<Στο  χωριό  μας  που  δεν  είναι

κι  ομορφότερο  στην  πλάση

μας  αφήκαν  οι γονείς   μας

μια  γερόντισσα  εκκλησιά.>>

Εδώ    ήθελα    να  πώ ,  παραφράζοντας  τον  τελευταίο  στίχο  του ποιητή ,μας  αφήκαν οι γονείς  μας  ένα  Σύλλογο, τοΣύλλογο  <<Κυδωνιωτών η  Ενωση.>>

Δυστυχώς  οι  τελευταίες  εξελίξεις  για την ανάδειξη  νέου Δ. Συμβουλίου μας γέμισαν  λύπη  και  προβληματισμό.

Στην  τελευταία  Συνέλευση  δε  συζητήθηκαν ,  όπως  θα  έπρεπε,  θέματα για  να βγούμε από  τα  αδιέξοδα  που  δημιουργήθηκαν   από  παραλήψεις  και  παρατυπίες  παρά  αναλωθήκαμε  σε συγκρούσεις  και διενέξεις  που σε  πολλές  περιπτώσεις  είχαν  προσωπικό  χαρακτήρα.  Για  μια  άλλη  φορά  ο  Σύλλογος  γίνεται  χώρος  προβολής  των  προσωπικών   μας  διαφορών.  Δεν  σεβαστήκαμε  ούτε  την  ιστορία    του    ούτε  την  παράδοση.  Εμφανείς  οι σκοπιμότητες  και  οι  μεθοδεύσεις.  Για  πρώτη  φορά  στην  ιστορία  του  Συλλόγου είχαμε  τέτοια  μαζικότητα,  όλα  τα

μωρά  στην  πίστα.Το  αποτέλεσμα  ατελέσφορο.

Και  τώρα  τι  λες  , είναι  το  ερώτημα  που αναδύεται  μέσα  από  αυτό  το κλίμα.  Βέβαια  τον  πρώτο  λόγο  έχει  ο  νόμος.  όμως πρέπει όλοι  να  κατανοήσουμε  πως η  περαιτέρω    πραγμάτωση  της   αποστολής  του  Συλλόγου   δεν    μπορεί   να  κινείται   μέσα  σε τέτοιο  κλίμα.

Ο  Σύλλογος  μας   θέλει  ανθρώπους  με  περίσσευμα ψυχής  και δύναμη  προσφοράς  και  όχι  φωνές  συγκρούσεις  και  μαλώματα .

      <<Πάντα  στο  νου  σου  να   χεις  την  Ιθάκη.

           Το   φθάσιμον    εκεί      είν   ο προορισμό σου.>>