“Έπινα καφέ εκεί κοντά.

Ήρθε ένα παιδί, ζήτησε βοήθεια.

Έβγαλα πρώτα το ένα παιδί.

Μετά γύρισα για το δεύτερο.

Έκανα βουτιά, αλλά δεν το έβρισκα.

Πήδηξα από τη βάρκα, ήταν πολύ βαθιά, 5-6 μέτρα.

Το είδα ξαπλωμένο στον πάτο, το έπιασα και με δυσκολία το έβγαλα έξω.

ΕΊΜΑΙ ΞΈΝΟΣ…ΑΛΛΆ ΑΥΤΌ ΔΕΝ ΈΧΕΙ ΣΗΜΑΣΊΑ

Έκανα απλώς το καθήκον μου.

Σκέφτηκα τα δικά μου παιδιά εκείνη τη στιγμή.

Εύχομαι να ζήσουν, να ξυπνήσουν και να προχωρήσουν στη ζωή τους.

Είμαι πολύ συγκινημένος.”