Ο Χριστιανισμός δεν βρίσκεται στους πολυέλαιους. Η θεία χάρη δεν έρχεται από την λάμψη τελετών πλούτου και επίδειξης. Αντίθετα με όσα πιστεύουν ορισμένοι, ο Χριστός δίδαξε την αγάπη προς τον Συνάνθρωπο, την αλληλεγγύη και την ταπείνωση.

Το κράτος δεν ανταγωνίζεται την εκκλησία, αφού και οι δύο θεσμοί δουλεύουν από το δικό τους μετερίζι για την ανύψωση των πολλών. Η ρήση του Θεανθρώπου για απόδοση υλικών τιμών στον αρχηγό του κράτους και πνευματικών στον Θεό πατέρα μας, τεκμηριώνει, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι οι δυο θεσμοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν.

Σε μια Ελλάδα που μαστίζεται από ανθρωπιστική κρίση, χρέος μας είναι η συνεργασία όσων νοιάζονται για τους πολλούς αντί να υπηρετούν τις τσέπες των ολιγαρχών.

Αυτές τις έννοιες δεν τις κατανοούν οι υπερασπιστές της Συγκυβέρνησης του προτεκτοράτου. Μπλέκουν μαρξισμό με υλισμό, βιώνοντας μια άνευ προηγουμένου σύγχυση καθώς η πνευματική τους αναπηρία τους οδηγεί, για άλλη μια φορά, στον δρόμο του διχασμού. Χωρίς να γνωρίζουν τι δίδαξε ο Μαρξ, χωρίς να έχουν καταλάβει την Χριστιανική διδασκαλία, εξαπολύουν ανακοινώσεις αυτογελοιοποίησης ελπίζοντας ότι θα βασιλεύσουν εάν διαιρέσουν τους Έλληνες πολίτες.