Που να στεγάσω τα όνειρά μου,
τώρα που χάθηκε το σπίτι
της ελπίδας?
Το έκαναν κατάσχεση, οι σύντροφοι
ευρωπαίοι
και κλέψανε τα όνειρα,στα σκοτεινά
μιας νύχτας!!

Άδεια κουφάρια μείναμε,χωρίςκαμμιά
ελπίδα
και προχωράμε μόνοι μας,στο δρόμο
της αβήσσου!
Που οδηγεί στα τάρταρα και γυρισμό
δεν έχει
χωρίς αγάπη και όνειρα,με δύσκολο
το πίσω!!

Μα πρέπει να ξυπνήσουμε,να αλλάξουμε
πορεία
Να καθαρίσουμε μαζί τους βαλτωμένους
δρόμους!
Να φτάσουμε στο ξέφωτο,να αλλάξουμε
σελίδα
και να φωνάξουμε όλοι μας,μακριά εμείς
απ’όλους!!

Που να στεγάσω τα όνειρά μου μπορεί
κάποιος να μου το πει?
!

Αγαθή Παπαδοπούλου