Διανύουμε την εβδομάδα των θείων παθών! Των ακαρτερήτων ανθρωπίνων δοκιμασιών! Τον στυγνό Γολγοθά όλου του κόσμου! Η Ουκρανία πέρασε στην απόλυτη λήθη. Απ’ τη Βενεζουέλα απήγαγε τον πρόεδρό της. Κατέκτησε πλήρως τον ουρανό της Περσίας, πολιόρκησε τη θάλασσα. Σταμάτησε πριν στείλει χερσαίες δυνάμεις, γιατί θα επιστρέφαμε στο Βιετνάμ επί δέκα! Σε όλη την υφήλιο επέφερε δυστυχία και ζόφο! Οικονομίες στα τάρταρα, κοινωνίες καθημαγμένες, περιδεείς και σπαράσσουσες!

“Η αλγηδών της ψυχής και η άμετρος του κακού χύσις. Πανδημίαι και πόλεμοι ομού, πτωχεία και θραύσις! Γολγοθάν ζώμεν! Ω στυγνός αιών, ω τλήμων ημείς γενεά! Φεύ του κοινού πάθους, φεύ του παγκοσμίου κακοπραγήματος.”

Τώρα! Ουρανοξύστες θρύψαλα, πυρπολημένες πόλεις, διεθνή στενά αδιαπέραστα, μαύροι ουρανομήκεις καπνοί σε φλεγόμενες πετρελαιοπηγές, να σκιάζουν τις αχανείς ερήμους! Βομβάρδισαν κατά λάθος (!) σχολεία και δολοφόνησαν αθώα παιδιά, πέρασαν βόμβες διάτρησης στις καταπακτές των γρανίτινων βουνών να καταστρέψουν τους πυραύλους του εχθρού, ισοπέδωσαν αποθήκες, στρατόπεδα, αεροδρόμια, άρματα μάχης, τεράστια οικοδομικά τετράγωνα να εξοντώσουν τους αρχηγούς του άλλου κακού!

Τότε! Ο Πιλάτος ένιπτε απορημένος τα χείρας του, αποτινάσσοντας τη μεγάλη ευθύνη και το χρέος. Οι μαθητές περιαλγείς, υπότρομοι και σιωπηλοί παρακολουθούσαν τον Βασιλέα του ορατού και αόρατου κόσμου να ανεβαίνει το όρος των οδυρμών και του θανάτου. Είχε προηγηθεί το μίσος των αρχιερέων του Ισραήλ, “θρούν μέγαν και τάραχον ανεγείροντες”. Μετήλθαν τα πάντα! “Την λόγχην, τας φραγγελώσεις, τας κολαφίσεις, τα ραπίσματα, τα εμπτύσματα, τον ακάνθινον στέφανον, τους ήλους, τον σταυρόν”.

Και τώρα και τότε μία παραψυχή, μία μόνο ελπίδα! Η διαλάμπουσα χάρις, ψηλά, σε όλους τους ναούς της Θεομήτορος! Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ έρχεται λυτρωτική! Το υπέρτατο τεκμήριο κατανίκησης του θανάτου. Η ΖΩΗ είναι ο διηνεκής βεβαιωτικός θρίαμβος!

Εκείνος “συνέτριψε τα κράτη των τόξων, όπλον και ρομφαίαν και πόλεμον και εποίησε πάντα τα ωραία της γης, έαρ και θέρος”!

ΑΝΑΣΤΑΣΙΣ! “Ήδητε η Ανατολή, η Δύσις ευφραίνεται! Οι μη κλίναντες γόνυ τω Βάαλ, ανάστηθι! Ουχ έθνους ενός, ουδέ γης ευπεριορίστου, αλλ’ ομού συμπάντων, ουρανείων και επιγείων και καταχθονίων, την κυρείαν έχων, ο σος υιός εθριάμβευσε, ΑΝΕΣΤΗΘΗ!”

Ανεκλάλητος η χαρά επιχορεύει, ανυπέρβλητος η ευφροσύνη παντού! Τα πάντα ημέρα και λαμπρότης και φως!

ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

Για τη Ν.Ε
Ο Γραμματέας
Κώστας Κλεισιάρης