Η Δέσποινα Σημαντράκου έγραψε ιστορία σε έναν αγώνα που αντλεί έμπνευση από την ελληνική ιστορία. Η 34χρονη δικηγόρος με καταγωγή από τα Γρεβενά έγινε η πρώτη Ελληνίδα που πρώτευσε στον θεσμό «Σπάρταθλον». Μπορεί να ασχολείται με τις μεγάλες αποστάσεις μόνο δέκα χρόνια αλλά στο βιογραφικό της έχει γράψει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα και όλα αυτά για ένα δάφνινο στεφάνι. Εξάλλου, όπως δήλωσε η δρομέας στην «Κ», το τρέξιμο αποτελεί για την ίδια «τρόπο ζωής» και ιδιαίτερη σημασία έχει και το «ταξίδι» (προετοιμασία) πριν από τον αγώνα.

Η εβδομάδα αυτή θα βρει τη Δέσποινα Σημαντράκου στο δικηγορικό γραφείο της στη Θεσσαλονίκη ή σε κάποια αίθουσα δικαστηρίου. Τίποτα δε θα θυμίζει επάνω της την αθλήτρια με τις φόρμες που διένυσε την απόσταση Αθήνα – Σπάρτη σε 24 ώρες, 45 λεπτά και 43 δευτερόλεπτα και έγινε η πρώτη γυναίκα, στην ιστορία της διοργάνωσης, που άγγιξε πρώτη τα πόδια του αγάλματος του βασιλιά Λεωνίδα. Εάν όμως κάποιος γνώριζε το πείσμα και την πορεία της Σπαρταθλήτριας θα έπρεπε να περιμένει αυτή την πρωτιά.

Η σχέση της Δέσποινα Σημαντράκου με το τρέξιμο άρχισε εντελώς τυχαία. Ο έρωτας όμως ήταν… κεραυνοβόλος. «Είχα τελειώσει τη Νομική Θεσσαλονίκης και ένα βράδυ αποφάσισα να βγω για να τρέξω οκτώ χιλιόμετρα. Αυτό ήταν. Μετά πήρα μέρος σε μαραθώνιο και δέκα μήνες μετά έτρεξα 80 χλμ. σε διοργάνωση, στη Ροδόπη. Oλα έγιναν πολύ γρήγορα. Μου αρέσει το πολύωρο τρέξιμο. Αρχικά το έκανα για να περνάω χρόνο στη φύση. Στη συνέχεια έγινε πιο αγωνιστικό», μας είπε η δρομέας.

«Βγαίνεις από το σώμα σου και βλέπεις τον εαυτό σου να αγωνίζεται»

Το «Σπάρταθλον» είναι ένας από τους πιο δύσκολους αγώνες. Η… ρίζα του αγώνα φτάνει στην αρχαία Ελλάδα καθώς οι αθλητές και οι αθλήτριες τρέχουν στα «βήματα» του αρχαίου δρομέα που, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, το 490 π.Χ., εστάλη στη Σπάρτη για να ζητήσει βοήθεια τον πόλεμο με τους Πέρσες. Το 1982, πέντε αξιωματικοί της βρετανικής αεροπορίας ήρθαν στην Ελλάδα για να δουν εάν ένας άνθρωπος μπορούσε να καλύψει αυτά τα δύσκολα 250 χλμ. σε μιάμιση ημέρα. Το 1984 ιδρύθηκε ο Διεθνής Σύνδεσμος «Σπάρταθλον» που από τότε μέχρι σήμερα διοργανώνει τον αγώνα.

«Είναι η 3η φορά που πήρα μέρος στη διοργάνωση. Δεν περίμενα να τερματίσω πρώτη γιατί στην αρχή της διαδρομής είχα προβλήματα με το στομάχι μου. Βέβαια, αυτό συμβαίνει κάποιες φορές στους δρομείς υπεραποστάσεων. Τη νύχτα συνήλθα και άρχισα σιγά σιγά να πιέζω. Η πρώτη απείχε από εμένα 18 χλμ. αλλά, σιγά σιγά, κάλυψα την απόσταση. Eχω υποστηρικτική ομάδα στους οποίους χρωστάω τα πάντα», υπογράμμισε.

Κατά καιρούς, πολλοί αθλητές που τρέχουν στο «Σπάρταθλον» μας έχουν πει ότι στη διάρκεια της διαδρομής βλέπουν οράματα. «Αυτό γίνεται για αυτοπροστασία. “Βγαίνεις” από το σώμα σου και βλέπεις τον εαυτό σου να αγωνίζεται. Μετά το 190ο χλμ. η διαδρομή είναι πολύ δύσκολη. Υπάρχει και σκοτάδι. Εσύ τρέχεις και κάνεις μία μικροσκοπική προσέγγιση στον εαυτό σου.

Σκέφτεσαι: έχω φάει; Κρυώνω; Δεν κρυώνω; Που είναι ο μπροστινός; Σκέφτεσαι το σώμα σου σαν ένα τσουβάλι που έχει διαρροές και προσπαθείς να μην τα χάσεις όλα (νερό, φαγητό, δύναμη, ενέργεια κλπ.). Στο 203ο χλμ. προσπέρασα την αθλήτρια που προπορευόταν. Μετά είχα ρυθμό. Είχα σωματικές δυνάμεις γιατί στην αρχή, λόγω των εμετών, δεν μπορούσα να πιέσω. Μετά άρχισα να πιέζω προκειμένου να πετύχω έναν καλύτερο χρόνο από τον περσινό. Διένυσα την απόσταση σε 52’ λιγότερα από πέρσι και σε τρεις ώρες και επτά λεπτά πιο γρήγορα από την πρώτη φορά. Είχα προπονηθεί προκειμένου να πετύχω λίγο καλύτερο χρόνο», μας είπε.

Η Δέσποινα Σημαντράκου, όταν προετοιμάζεται για κάποιο αγώνα τρέχει, τουλάχιστον, δύο ώρες κάθε μέρα. Το πρωί πριν φορέσει το κουστούμι του δικηγόρου βάζει τις φόρμες της και τρέχει. Οι συνάδελφοί της την στηρίζουν σε κάθε προσπάθειά της. «Για να τρέχεις μεγάλες αποστάσεις θα πρέπει να σου αρέσει η όλη διαδικασία. Εμένα μου αρέσει αυτός ο τρόπος ζωής και περισσότερο η προετοιμασία για μία διοργάνωση. Οι μήνες που προηγούνται είναι… μαγικοί. Και όλα αυτά, στο «Σπάρταθλον», γίνονται για ένα δάφνινο στεφάνι και λίγο νερό από τον Ευρώτα. Πέρσι είχα τερματίσει 2η. Ακόμα δεν έχω συνειδητοποιήσει την εφετινή πρωτιά», δήλωσε στην «Κ» η δρομέας.

Το «-άκου» στην κατάληξη του επιθέτου της Δέσποινας δείχνει προέλευση από τη Μάνη. Έτσι, για πολλούς Λάκωνες είναι η Μανιάτισσα νικήτρια σε μία διοργάνωση άρρηκτα συνδεδεμένη με τη Λακωνία. Η Σπαρταθλήτρια όμως κατάγεται από τα Γρεβενά. «Ισως κάποιος πρόγονός μου να είχε φύγει από τη Μάνη», μας είπε γελώντας.

Πηγή: kathimerini.gr