Ο George Naks έγραψε: «Κάτι ανάλογο είχε πει και η μάνα του Νικόλα Άσιμου στην κηδεία του, στην οποία είχε παρευρεθεί πολύς κόσμος, μεταξύ αυτών και πολλοί επώνυμοι:

“Καλά, είχες τόσο πολλούς φίλους, Νικόλα μου; Κι εσείς, βρε παιδιά, πού ήσασταν τότε που σας χρειαζόταν;”».

«Η πικρή αλήθεια είναι ότι πότε δεν λέμε όσα αισθανόμαστε και όταν πλέον είναι αργά μετανιώνουμε! Πφφφ» σχολίασε η Aria, ενώ ο Θείος Τάκης πρόσθεσε:

«Η αγάπη και ο θάνατος. Όπως θα έλεγαν και οι αρχαίοι Αθηναίοι, ο  Έρωτας (γι’ αυτούς δεν υπήρχε αγάπη με τη χριστιανική έννοια) και ο Άδης είναι το ίδιο πράγμα. Εκεί, άλλωστε, δεν στηρίχτηκαν όλες οι πανανθρώπινες αρχαίες τραγωδίες;».

☛ Τα σκίτσα του Δημήτρη Σταμούλη μας αφήνουν κάθε εβδομάδα ένα δυνατό, γλυκόπικρο αίσθημα, χάρη στον μελαγχολικό ρομαντισμό τους. Το σκίτσο του προηγούμενου τεύχους μας («Ο Πεθαμένος», στο οποίο ο νεκρός με έκπληξη παρατηρούσε από ψηλά την κηδεία του και όσους, τελικά, τον αγαπούσαν) συζητήθηκε πολύ.

Πηγή: www.lifo.gr